Bajki terapeutyczne – jak je tworzyć?

Witam. Mam na imię Aneta. Mam dwie córki. 6 letnią Amelkę i 8 letnią Patrycję. Moja prośba i problem z jakim nie potrafię sobie poradzić dotyczy właśnie Patrycji. Odkąd pamiętam miała Ona problemy z zasypianiem. Ponad dwa lata temu rozwiodłam się. Mój były mąż stał się agresywny. Najczęściej do przemocy dochodziło w nocy kiedy dzieci spały… i kiedy wydawało się, że śpią. Myślę, że strach Patrycji jest silnie związany z tamtym właśnie okresem. Myślę, że ja sama wtedy jako przerażony człowiek nie potrafiłam dostrzec jej strachu. Odeszłam od męża, rozwiodłam się i przez pierwsze dwa lata było Nam bardzo trudno. Przeprowadzki, problemy finansowe no i moje odnajdowanie się w tej sytuacji. Teraz jest już dobrze. Wiedziemy stabilne, spokojne życie. Sny jednak nadal przerażają Patrycję. Dziś np. obudziła się z płaczem. Nie chciała powiedzieć co jej się śniło. Dopiero wieczorem przed snem opowiedziała mi co to było. Śniła jej się klasa w szkole i myszki w klatce… po chwili klasa zniknęła a pojawił się nasz dom, na antresoli gdzie śpi był jakiś szczur, który powiedział jej że ja nie żyję i że nie wolno jej tam wchodzić.. zeszła więc na dół a tam było pełno myszy i innych szczurów i coś strasznego na kanapie… jednak co to było już mi nie powiedziała a ja nie chciałam dopytywać z powodu późnej pory. Wiem, że Ona bardzo boi się mnie stracić i bardzo nie lubi spać. Męczy się wieczorami po kilka czasem godzin. Wieczory bywają przez to trudne. Patrycja otwarcie przyznaje się do strachu przed zaśnięciem i przed koszmarami, często pamięta je jeszcze długo. Proszę mi pomóc. Dziękuję

PROŚBA O NAPISANIE BAJKI

Witam,

jestem mamą prawie sześcioletniego chłopca Bartka który panicznie boi się burzy.Jego strach jest na tyle silny,że boi się nawet zimą gdzie przecież trudno o burzę.Czasami wystarczy jakiś błysk przejeżdżającego wieczorem samochodu a syn odbiera to jako błyskawicę. Wszelkie wyjaśnienia że w domu nic mu nie grozi ( dom się nie spali i nie zawali nawet gdyby piorun uderzył) na nic się zdają. Bartek ma jeszcze wiele innych strachów ale ten jest największy. Czytając bajki na Pana stronie część strachów oswajamy : lęk przed ciemnością, chorobą, śmiercią….
Lęk przed burzą zaczął się w ubiegłe wakacje, często towarzyszył mu ból brzucha teraz dołączyły do tego wymioty.
Ze wstępnej rozmowy z psychologiem dziecięcym dowiedziałam się ,że w tej sytuacji pomocne mogą być bajki terapeutyczne stąd moja ogromna prośba o napisanie takiej dla mojego synka.

Teraz coś więcej o synku:

Bartek kończy w czerwcu 6 lat.Ma starszą dziewięcioletnią siostrę i ukochaną suczkę. Jest bardzo bystrym chłopcem; umie czytać, nieźle liczy. Uwielbia krzyżówki, wykreślanki, puzzle,klocki lego a nader wszystko psa Scooby do i Tajemniczą Spółkę.
Mieszkamy w nie za dużym mieście. Synek od roku nie chodzi do przedszkola więc trochę brak mu kontaktu z rówieśnikami.Jeżeli już to spotyka się raczej z kolegami siostry.Przebywa ze mną w domu.Rok temu poważnie i nagle zachorował(wylew krwi do mózgu)więc spotkało go wiele traumatycznych przeżyć ( śpiączka, trepanacja czaszki, liczne hospitalizacje, przymusowe leżenie „plackiem”, wiązanie do łóżeczka itp).Otoczyliśmy go troskliwą opieką, dopóki nie zoperowano(styczeń 2010) wady odpowiedzialnej za wylew i grożącej następnym spał nawet razem z nami w łóżku.
Teraz ze zdrowiem jest ok (pełne potwierdzenie udanej operacji w badaniach już za dwa tyg), synek zapisany jest do zerówki.
Musimy uporać się tylko z lękami, liczę na Pana pomoc

KAROLINA

Witam bardzo serdecznie! Nie chciał mi pójść email,więc piszę tutaj. Chciałabym poprosić o bajkę dla mojej 7-letniej Gabrysi. Problem jaki mam,to zachęcenie dziecka do spania w swoim pokoju,w swoim łóżku. Jako malutkie dziecko spała sama,nie wyobrażałam sobie,że moje dziecko może spać razem ze mną i moim mężem. Pomimo,że karmiłam piersią,nie dopuszczałam do tego aby spała razem z nami.Wstawałam,wyciągałam z łóżeczka i wkładałam po karmieniu z powrotem. Kiedy wróciłam do pracy,Gabrysia miała 10 m-cy. Pracujemy z mężem w systemie zmianowym,więc mamy noce.W tym czasie opiekę sprawuje Babcia. Gabrysia śpi z Babcią. I od tego czasu zaczęła domagać się spania w domu razem z nami. Kiedy miała 2 latka przeprowadziliśmy się do nowego mieszkania,gdzie Gabrysia ma swój piękny pokój.Z początku spała sama,ale potem zaczęła się bać i przychodzić do nas do sypialni. Z początku walczyłam z tym ale z czasem zabrakło mi siły i z własnej wygody pozwoliłam na spanie razem ze mną. Teraz nie mogę jej w żaden sposób nakłonić do samodzielnego spania. Nakupowałam jej kolorowych pościeli,jakie tylko chciała,w księżniczki, Kubusia Puchatka itd. Żadne prośby nie pomagają.Proszę więc Pana o bajeczkę dla mojej Gabrysi. Ja sama nie mam takich zdolności do pisania. Z góry BARDZO DZIĘKUJE!!!