Komentarze do: Wojtuś i jego przyjaciel szczurek

Autor: kinga

kinga — Sun, 21 Nov 2010 20:36:35 +0000

Czytając miałam łzy w oczach. Piękna bajka, głęboka i przemyślana w każdym słowie. Niesamowicie Pan opisał tak trudne i smutne przeżycia, ma Pan wielki talent. Mam 3letniego synka i myślę że będziemy stałymi bywalcami Pana strony;) Pozdrawiam serdecznie!

Autor: Mi

Mi — Tue, 27 Oct 2009 18:09:29 +0000

Pozdrawiam oczywiście zarówno Autora, jak i Eryka i jego Mamę, a także wszystkich, którzy tu zaglądają. Może uda mi się kiedyś stworzyć bajkę dla naszego synka, a może też i dla innych dzieci.

Autor: Mi

Mi — Tue, 27 Oct 2009 18:06:17 +0000

Znalazłam Pana stronę niedawno i całkiem nieprzypadkiem… Szukałam bajek-zasypianek dla naszego synka – ma dopiero roczek (dokładnie jutro) ale już od pewnego czasu lubi zasypiać jak mu się coś opowiada, czyta. Nie zawsze jednak mu się udaje… stąd poszukiwania innych bajek niż te, które mamy w domu.
Przeczytałam tą bajkę i.. jeszcze mam łzy na policzkach… jest piękna i myślę, że dla Eryka naprawdę była bardzo ważna. Gratuluję Panu tego, co Pan robi!
Pozdrawiam serdecznie.

Autor: agnieszka

agnieszka — Thu, 03 Sep 2009 15:36:26 +0000

jestem pod wrazniem. a ja też mam prośbę do pana , mam synka który ma prawie 3 latka i córka ma lat 9. czy mógłby pan stworzyc dla nich wspólną bajkę, tak żeby się zrozumieli że mają siebie. Córka często jak coś robi np. wycina to nie pokaże braciszkowi jak to się robi nie wytłumaczy mu co robi tylko od razu go wygania i jest wielki płacz. aha i jeszcze jedno mam 3 siostry i one też mają dzieci w takim wieku. Mój synek jest bardzo zazdrosny o inne dzieci , a zwłaszcza o jednego młodszego kuzyna ,który ma niecałe 2latka. od czasu gdy jeden dzień się nim zajmowałam(on jeszcze nie chodził) to mój syn zaczął go popychac. Cały czs mu tłumacze że tak nie wolno, ale ma takie dni że nikt nie może koło niego przejś. Chciaż teraz już mniej ale jeszcze się zdarza..

Autor: diana

diana — Sun, 29 Mar 2009 06:05:09 +0000

Mija juz ponad tydzień jak Eryk usłyszał bajke napisaną dla niego przez Pana. Od tamtej pory niezasypia już płacząc,można powiedziec ze nie teskni za tym co stracił,jesli zobaczy coś co mu przypomina to za czym jeszcze niedawno tak tesknił to niejesst smutny,lecz wlasnie raczej zamyślony,a czasem wręcz sie cieszy,ze to było dawno i mineło a teraz jest co innego,takie jest życie.
Myśle ze smiało mozna powiedziec ze bajka pomogła,w skrócie- dziecko od tygodnia nie placze-potrafi rozmawiac o tym co bylo a niema i niejest mu jakos szczegolnie smutno.

Autor: diana

diana — Tue, 24 Mar 2009 05:34:37 +0000

Witam. Czytałam też tę bajke po obiedzie, któregoś dnia po przedszkolu po prostu Eryk poprosił żeby jeszcze raz przeczytać o szczurku i Wojtusiu. Przeczytałam,widziałam że chwilami był jakby zamyślony albo zasmucony,ale po końcu bajki nic niepowiedział,ja mysle ze tak jak Pan napisał na blogu dziecko musi to jakoś przetrawic,wiec nie zaczynałam żadnej rozmowy. Ale od środy już nie placze wieczorami i nawet niewspomina o tym wszystkim czego niema. A jeżeli już cos zobaczy(o!autobus,takim jeżdziliśmy na wieś pamiętasz?) to mówi to z radością,jakby miłym wspomnieniem.A kiedyś było inaczej,był zasmucony. Jeszcze raz dziekuje,jest Pan wspaniałym człowiekiem i napewno cudownym Tatą. Nieraz zajrze jeszcze na Pana blog aby poczytać coś ładnego Erykowi. Pozdrawiam.

Autor: pawel

pawel — Mon, 23 Mar 2009 10:32:56 +0000

Witam Pani Diano!

I jak tam Eryk? Widzę z opinii, że przynajmniej nie usnął. To już jest coś, bo mój młodszy Kamilek, jak moim szkrabom czytałem to nie dotrwał do połowy…

W przypadku takich bajek – warto jest je przeczytać nie do poduszki tylko w ciągu dnia. Słuchając w łóżeczku dziecko odbiera to inaczej. Proszę przeczytać Erykowi bajkę też w jego aktywnym czasie.

Nie spodziewałbym się jakiejś nagłej, dramatycznej przemiany u dziecka pod wpływem bajki. Mam jednak nadzieję, że Erykowi i Pani jest po niej troszeczkę lżej.

Życzę wszystkiego dobrego! Wiosna już za rogiem!