Amelka i jej zaczarowana noc

40

bajka dla dziewczynekKiedy Mama powiedziała Amelce, że czas już spać dziewczynka nie była z tego za bardzo zadowolona. Kończyła właśnie bawić się swoimi ulubionymi lalkami. W różowym domku odbywało się wtedy przyjęcie. Zuzia i Róża ubrane w najlepsze balowe stroje siedziały przy stoliku zastawionym jak do kolacji. Zuzia jak zwykle siedziała trochę z boku i przekrzywiona na krzesełku. Miała za to piękne blond włosy i tą śliczną błękitną sukienkę. Róża – wyprostowana i promiennie uśmiechnięta miała różową sukienkę i buciki-baletki. A teraz trzeba było to przerwać…

Amelka westchnęła i poszła do łazienki się umyć. Po paru minutach ubrana w piżamkę z serduszkami kładła się już do łóżeczka. Mama ucałowała ją na dobranoc i wyszła gasząc światło w pokoju. Dziewczynka ziewnęła i przeciągnęła się pod kołderką. Było jej ciepło i wygodnie w swoim łóżeczku.

Pomimo zgaszonego światła w pokoju ciemno nie było. Przez okno, które było tuż przy łóżku wpadało silne światło księżyca w pełni. Noc była pełna gwiazd i jasna. Tak jasna, że Amelka mimo, że była już dość senna usiadła na łóżeczku i wyjrzała przez okno.

Zaczęła oglądać rozgwieżdżone niebo. Było niesamowite… Tysiące gwiazd migotało w każdym jego zakamarku. W pierwszej chwili wydawały się podobnie do siebie, ale gdy się w nie wpatrywało zmrużywszy oczy wszystko zaczynało wyglądać inaczej. Niektóre gwiazdy wydawały się kołysać i obracać – bardzo powoli. Inne miały niebieskawy poblask i były całkiem nieruchome. Jeszcze inne chwilami ciemniały, by za chwilę rozbłysnąć pełnym blaskiem. Gdyby zamknęło się oczy i wstrzymało oddech – można było usłyszeć ich migotanie. Byłoby jak ciche dzwoneczki, które gdzieś z oddali słychać jak muskane lekko wiaterkiem obracają się i kołyszą.

Był tam też księżyc. Widoczny w całej okazałości. Świecił jasno – tak jasno, że Amelka musiała przymykać oczy patrząc na niego. Plamy, które na nim było widać przypominały swoim kształtem magiczną karocę. Taką, którą przyjeżdżał w nocy książe w jednej bajce, którą kiedyś Amelce czytała mama na dobranoc. Ta karoca zaprzężona była w cztery białe konie i gdy jechała wydawała się tylko troszeczkę i tylko bardzo cichutko dotykać drogi. Książe, który w niej jeździł po całym świecie szukał dziewczyny, która zostałaby jego żoną. Księżniczką, z którą zamieszkałby w pięknym zamku i na pewno żył długo i szczęśliwie.

Amelka rozmarzyła się oglądając księżyc i te niesamowite kształty. Przykryta cieplutką kołderką siedziała na łóżeczku. Chciało jej się już bardzo spać i oczy jej się powoli zaczęły zamykać. Jednak na dworze – w pięknym blasku księżyca wiele się jeszcze działo.

Amelka zobaczyła jak jedna z gwiazdek – większa, ale za to odrobinę ciemniejsza od innych – zaczyna się opuszczać. Niżej i niżej… Na początku wydawało się to niemożliwe, ale po chwili dziewczynka była już pewna. Gwiazda opadała w dół i w dół. Działo się to bardzo powoli, ale na tyle wyraźnie, żeby nabrać pewności. Opadała nie tylko w dół, ale zdawała się też powiększać i przybliżać. Teraz Amelka widziała to już bardzo wyraźnie – kulka światła zbliżała się do okna Amelki. Gdy była już całkiem blisko okazało się, że to grupa rusałek, trzepoczących skrzydełkami podlatywało do okienka.

Amelka nie była pewna, czy nimfy lecą specjalnie do niej, czy też zdarzyło się to zupełnie przypadkiem. Na wszelki wypadek zanurzyła się głębiej w kołderkę i bez ruchu czekała. Rusałki przyleciały do ogrodu, który był tuż pod oknem dziewczynki. Teraz, w świetle księżyca widziała już je bardzo wyraźnie. Były to piękne dziewczynki, ubrane w koronkowe sukieneczki. Każda z nich miała na plecach skrzydełka – tak delikatne jakby były z muślinu. Wszystkie były dość podobne do siebie, ale przy bliższym przyjrzeniu widać było też różnice. Amelka bardzo chciała je policzyć. Nie było to łatwe bo trzymając się za rączki kręciły się w kółeczku.

Jeden… Dwa… Rusałki obróciły się tak, że dziewczynka mogła przyjrzeć się jednaj z nich bardzo wyraźnie. Jej długie jasne włosy spływały na ramiona falując i kołysząc się. Koronkowa sukienka miała na sobie proste kwiatowe wzory. Widać tam było płatki i listki róż. Sukienka sięgała kolan, a na nóżkach nimfy widać było białe skarpeteczki i jasne buciki na niewielkim obcasiku. Rusałka machała skrzydełkami i robiła to z wielką gracją i wdziękiem.

Trzy… Cztery… Taniec rusałek zwolnił nieco i stał się bardziej kołyszący. Teraz wydawało się, że rusałki nie tylko tańczą, ale też śpiewają. Dziewczynka słyszała przez okno jednak tylko cichutką melodię i nie mogła usłyszeć żadnych słów. Żeby lepiej słyszeć Amelka zamknęła oczy i zaczęła wsłuchiwać się w ciszę za oknem. Chwilami słychać było melodię walca – taką muzykę, którą słyszy się tylko na wielkich balach u księcia i księżnej.

Pięć… Sześć… Amelka nie była już pewna, czy dobrze liczy tańczące rusałki. Obracały się w tańcu cały czas, a dziewczynka z przymkniętymi oczami i taka śpiąca nie uważała już na nie tak bardzo. Jedna z nimf podskoczyła leciutko, a sukienka w jej tańcu zafalowała. Zdawało się przez chwilę, jakby ją zobaczyła i uśmiechnęła się do niej leciutko.

Siedem… Osiem… Dziewczynka położyła się już całkiem w ciepłym łóżeczku i wtuliła w poduszeczkę. Patrząc w górę i lekko za siebie widziała jeszcze okno i jasność nocy. Na dworze rusałki w swoim tańcu kołysały się i krążyły. Dziewczynce wydawało się, że ich drobne cienie zaglądają czasem do pokoju, a muzyka cały czas dobiegała cichutko, z oddali.

Dziewięć… Dziesięć… Poduszka była miękka, a kołderka taka cieplutka. Amelka pomyślała o księciu w karocy na księżycu… O rusałkach tańczących za oknem… O spadających i migocących gwiazdach… I poczuła, że tej nocy przyśni jej się coś fantastycznego. Coś o nimfach i księciu… Taki sen, który będzie mogła później rano mamie opowiedzieć. A jak będzie opowiadać, to będą się razem śmiały i przytulały…

Czuła, że sen już nadchodzi i że zaraz się zacznie. Że będzie to wspaniała noc i wspaniały sen. Wtuliła się więc jeszcze bardziej w poduszeczkę… Odetchnęła głęboko… I głęboko zasnęła…

40 komentarze


  1. Piękna bajka, dwie dziewczyny śpią i śnią o nimfach, gwizdkach i dziewczynce, co czytam tą bajkę imię ma inne ?


  2. Nadia zasnęła przy ostatnim zdaniu. Pewnie trochę unudzona 🙂 jeśli to bajka usypianka, to sprawdziła się super;)))


  3. Mój synek (3,5) już od dwóch miesięcy tylko….Amelka i Amelka…..i tylko ta bajka. Jest świetna do usypiania jak i cała reszta kolekcji. Mr P. niech Pan pisze w nieskończoność ???


    • Moja córcia ostatnio też tylko Amelka. Może jeszcze powstanie nowa bajeczka o amelce 🙂


  4. Dlaczego tylko dwie te bajeczki o Amelce 🙁 naprawdę działają uspokajająco i usypiajaco na moją dziewczynke. Bardzo miło się je czyta 🙂


  5. Szukając bajek dla swojej 3 letniej córeczki trafiłam tu i powiem jest w nich jakąś magia bo nie zdążę przeczytać bajeczki do końca a Maja już śpi.


  6. Trafiłam na stronę przypadkiem i polecam ją rodzicom których znam. Jestem pod wrażeniem bajek. Czytam mojej 5 letniej córce i zasypia co wieczór. Nie zdążę jej dokończyć bajki a ona śpi w najlepsze. Zawsze trudno było ją wyciszyć. Pana bajki robią to rewelacyjnie… Gratuluje talentu i dziękuje. Dodam że moje dziecko od kiedy zaczęłam czytać te bajki, przestało się w nocy wzbudzać i całą noc śpi jak susel. Pozdrawiam


  7. Moja 4 letnia córka tylko Amelke chce wieczorem. Szkoda ze tylko dwie bajki są. Czytamy na zmianę. Zaraz chyba będę znała na pamięć. 🙂


  8. piękna… już nie mogę się doczekać jak przeczytam ją synkowi i córeczce…Amelce;))) …zdam relację…;) Brak słów do podziwu talentu 😉 pozdrawiam ;)))


  9. Piękna bajka, moja pięcioltka oczywiście nie zasnęła, zresztą nie zdarzyło jej się to ani razu, żeby zajęła przy bajce-zasypiajce, ale ta bajka wyjątkowo nam się podobała 🙂


    • Olivka zasnęła….
      Bardzo dziękuję 🙂
      Proszę pisać więcej, taki Talent nie powinien się marnować!
      Honorata z Kijowa.


  10. Śliczna bajka, Gosia usnęła przy niej jak mały susełek. Pozdrawiam i dziękuje. Jakub z Bournemouth, pochodzący z Krakowa.


  11. Bajka sliczna jestes czarodziejka moja Natalka usnela tak szybko
    slicznie potrafisz pisac bajeczki naprawde jestem pewna podziwu zgadzam sie z Izek jestes prawdziwym czarodziejem dzieciecych serc!!!!


  12. Właśnie przeczytałam tą bajkę Swojemu ukochanemu i… zasnął …
    Polecam to słodkie, i pielęgnujące związek . 😉


  13. Bajki sa wspaniale :)niezmordowany dotychczas Babel pada jak trusia najpozniej w polowie trzeciej 🙂 odkad trafilam na te strone polecam ja wszystkim rodzicom ktorych znam.


  14. bardzo fajne te bajeczki:) co wieczór czytam jedną swojej nienarodzonej jeszcze córeczce:) pozdrawiam i proszę o więcej bajek 🙂


  15. dziękuję piękne bajki,niesamowicie napisane i wciągające podobają się nie tylko moim dzieciom ale mnie tez bardzo,jestem nimi zauroczona:)


  16. Piękna bajka dla dziewczynek. Co prawda ja mam dwóch chłopaków, ale też im czytam i z zaciekawieniem słuchają;)

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Twój komentarz:
Wstaw tutaj swoje imię